ΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ     

26413 05135      

694 759 1590

Αρτηριακή Υπέρταση Και Εγκυμοσύνη

Αρτηριακή Υπέρταση Και Εγκυμοσύνη

Το συχνότερο ιατρικό πρόβλημα κατά την εγκυμοσύνη, είναι οι διαταραχές της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ). Η συχνότητα της αρτηριακής υπέρτασης (ΑΥ), είναι περίπου 10% στις πρωτότοκες και 6-8% στο σύνολο των εγκύων.

 Αν και υπάρχουν πολλές διαφορετικές αιτίες ΑΥ κατά την εγκυμοσύνη, η σημαντικότερη από πλευράς κλινικής σημασίας είναι η προεκλαμψία, η οποία εμφανίζεται σε ποσοστό 1-3% επί του συνόλου των εγκύων.

Φυσιολογικά κατά την εγκυμοσύνη η ΑΠ της μητέρας ελαττώνεται κατά το πρώτο μισό της κύησης και επανέρχεται στα προ της κύησης επίπεδα, μετά την 30η εβδομάδα της εγκυμοσύνης.

 

Η διάγνωση της ΑΥ κατά την εγκυμοσύνη βασίζεται σε απόλυτες τιμές      ΑΠ ≥ 140/90mmHg , σε δύο τουλάχιστον καταγραφές , σε δύο διαφορετικές μετρήσεις. Τα τελευταία χρόνια έχει εφαρμοσθεί για διαγνωστικούς αλλά και θεραπευτικούς σκοπούς, ειδικά σε γυναίκες υψηλού κινδύνου (εγκυμοσύνη και ΑΥ, εγκυμοσύνη και διαβήτης , εγκυμοσύνη και νεφρική βλάβη) η 24ωρη καταγραφή της ΑΠ.

 

ΤΥΠΟΙ ΑΡΤΗΡΙΑΚΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ (ΑΥ) ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Σύμφωνα με τις τελευταίες οδηγίες των διεθνών οργανισμών διακρίνονται σε:

Προυπάρχουσα ΑΥ ή χρόνια ΑΥ:  Επιπλέκει το 1-5% των εγκύων και χαρακτηρίζεται από τιμές ΑΠ ≥ 140/90mmHg που ή προϋπάρχει της εγκυμοσύνης ή εμφανίζεται πριν την 20η εβδομάδα και συνήθως επιμένει πέραν των 42 ημερών μετά τον τοκετό.

Υπέρταση της εγκυμοσύνης. Η ΑΥ εμφανίζεται μετά την 20η εβδομάδα της κύησης, χωρίς πρωτεΐνουρία, και στις περισσότερες περιπτώσεις υποχωρεί μετά την 6η εβδομάδα από τον τοκετό.

 

Προεκλαμψία . Η ακριβής αιτία είναι άγνωστη, αν και έχει γίνει δεκτό ότι χαρακτηρίζεται από εκτεταμένη δυσλειτουργία του ενδοθηλίου των αγγείων, με αποτέλεσμα την ισχαιμία-μειωμένη αιμάτωση-του πλακούντα και άλλων οργάνων (νεφροί, ήπαρ, εγκέφαλος) και εκτεταμένη κυτταρική καταστροφή, συνεπώς πρόκειται για πολυοργανική νόσο.

Επιδημιολογικά η νόσος φαίνεται ότι έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά:
 

  • Συμβαίνει συχνότερα σε πρωτότοκες. Οι άτοκες έχουν 6-8 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο από τις πολύτοκες. Οι πρωτότοκες μεγάλης ηλικίας έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τις νεότερες.
     
  • Συμβαίνει κυρίως στις πολυδύναμες κυήσεις (περισσότερα του ενός έμβρυα) ή επί σακχαρώδους διαβήτου.
     
  • Η συχνότητα αυξάνεται προς το τέλος της κύησης. Είναι σπάνια η προεκλαμψία προ του τέλους του 2ου τριμήνου.
     
  • Χαρακτηριστικά του συνδρόμου είναι ΑΥ, οίδημα, πρωτεΐνουρία (αποβολή πρωτεϊνης ≥ 3g/24ωρο στα ούρα), χαρακτηριστική ηπατική και νεφρική έκπτωση, διαταραχές πήξεως του αίματος και στα τελικά στάδια διαταραχές συνείδησης και κώμα.

 

  • Φαίνεται ότι το σύνδρομο έχει κληρονομική επιβάρυνση. Σε οικογένειες με γυναίκες που είχαν προεκλαμψία το σύνδρομο εμφανίζεται στο 25% των θυγατέρων και των εγγονών.
     

 

  • Η εικόνα του συνδρόμου συνήθως υποχωρεί μόλις τερματισθεί η εγκυμοσύνη

 

 

Προεκλαμψία επί προΰπάρχουσας χρόνιας ΑΥ. Αφορά γυναίκες με προϋπάρχουσα ΑΥ οπότε αυτή επιδεινώνεται και συνοδεύεται από αυξημένη αποβολή πρωτεΐνης ≥ 3g/24ωρο στα ούρα, μετά την 20η εβδομάδα της εγκυμοσύνης, ενώ συνυπάρχουν και ευρήματα ηπατικής δυσλειτουργίας και αιματολογικές διαταραχές (κυρίως διαταραχές πήξεως του αίματος).
 

Εκλαμψία: προεκλαμψία με σπασμούς που δεν μπορούν να αποδοθούν σε άλλη αιτία. Μπορεί να εμφανισθεί και δύο μέρες μετά τον τοκετό και συνοδεύεται από υψηλή θνησιμότητα μητρική και εμβρυική.

 

Ποια είναι τα συμπτώματα της υπέρτασης;

· Αρτηριακή πίεση μεγαλύτερη από 140/90 mmHg

· Κατακράτηση Ύδατος (οίδημα-πρήξιμο)

· Ανεύρεση πρωτεΐνης στα ούρα.(πρωτεϊνουρία)

· Πονοκέφαλοι

· Θόλωση της όρασης

· Φωτοφοβία

· Κούραση

· Ναυτία/εμετός

· Μειωμένη ποσότητα ούρων

· Πόνος στην κοιλία

· Δύσπνοια

· Αιμορραγική τάση

 

 

Πως η υπέρταση μπορεί να επηρεάσει την έγκυο και το έμβρυο;

Η υπέρταση προκαλεί σημαντικές αλλαγές στη λειτουργία του πλακούντα με αποτέλεσμα το μωρό να μην τρέφεται σωστά και να επηρεάζεται η ανάπτυξή του.

Στις μητέρες παρατηρούνται αλλαγές στην λειτουργία των νεφρών και του ήπατος.

Δημιουργούνται έτσι προβλήματα στην κάθαρση και την πήξη του αίματος, με συνέπειες που αν αφεθούν χωρίς θεραπεία μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε εγκεφαλική αιμορραγία.


 

 Πως προλαμβάνεται;

·         Χρησιμοποιήστε ελάχιστο ή καθόλου αλάτι στα γεύματά σας.

·         Πιείτε 6-8 ποτήρια του νερού ημερησίως.

·         Αποφύγετε τα τηγανητά φαγητά.

·         Ξεκουραστείτε

·         Ασκηθείτε ελαφρά, αλλά τακτικά

·         Ανυψώστε τα πόδια σας αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας.

·         Αποφύγετε το αλκοόλ και την καφεΐνη

 

Πως θεραπεύεται;

Η υπέρταση της κύησης αρχικά παρακολουθείται στενά και εν συνεχεία χορηγούνται αντιυπερτασικά φάρμακα. Αυτά δεν προκαλούν γενετικές ανωμαλίες. Σκοπός της θεραπείας είναι να προχωρήσει η εγκυμοσύνη χωρίς σημαντικά προβλήματα για τη μητέρα ή το έμβρυο.

Η αξία της συνέχισης της φαρμακευτικής αγωγής σε εγκύους με προϋπάρχουσα ΑΥ μέτριας βαρύτητας, εξακολουθεί να αποτελεί ένα πεδίο διαφωνίας και αμφισβήτησης. Εν τούτοις φαίνεται λογικό να γίνεται έναρξη αγωγής για τιμές ΑΠ ≥ 150mmHg / 95mmHg.

Πίεση με τιμές ΣΑΠ ≥ 170mmHg ή ΔΑΠ ≥ 110mmHg αποτελεί ένδειξη για άμεση νοσοκομειακή κάλυψη.

Η από του στόματος φαρμακευτική αγωγή περιλαμβάνει φάρμακα που αποδεδειγμένα δεν επηρεάζουν το έμβρυο και την μητέρα.

Πρέπει να αποφεύγονται και να διακόπτονται έγκαιρα επί εγκυμοσύνης φάρμακα της ομάδας των αναστολέων του ενζύμου μετατροπής (α-ΜΕΑ) ή ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II γιατί έχουν ενοχοποιηθεί για τερατογενέσεις και καθυστέρηση της ανάπτυξης.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η θεραπεία της προεκλαμψίας δεν αφορά μόνον τη ρύθμιση της ΑΠ αλλά επιτυγχάνεται με τον τοκετό, ο οποίος επιβάλλεται όταν υπάρχει υπέρταση της εγκυμοσύνης με πρωτεϊνουρία συνοδευόμενη από διαταραχές όρασης, πήξης και stress του εμβρύου.

Επιβάλλεται επίσης να γνωρίζουμε ότι όλα τα αντιυπερτασικά φάρμακα αποβάλλονται στο μητρικό γάλα. Εν τούτοις οι συγκεντρώσεις τους είναι εξαιρετικά χαμηλές, επομένως δεν υπάρχει απόλυτη αντένδειξη για τον θηλασμό.

Όμως, οι διαταραχές της ΑΠ κατά την εγκυμοσύνη φαίνεται ότι αποτελούν και ισχυρό δείκτη πρόγνωσης για μελλοντικά προβλήματα. Έχει αποδειχθεί ότι γυναίκες με προεκλαμψία έχουν διπλάσιο κίνδυνο ανάπτυξης ισχαιμικής καρδιακής νόσου 20 χρόνια μετά την εγκυμοσύνη. Επίσης γυναίκες με διαταραχές της ΑΠ στην εγκυμοσύνη έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης μεταβολικού συνδρόμου 7 χρόνια μετά την εγκυμοσύνη.

 Επομένως οι γυναίκες που έχουν ιστορικό διαταραχών της ΑΠ κατά την εγκυμοσύνη, έχουν ανάγκη μακροχρόνιας παρακολούθησης των παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου, με στόχο την μείωση του μελλοντικού κινδύνου καρδιαγγειακών συμβαμάτων.