ΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ     

26413 05135      

694 759 1590

Ποιες μη καρδιακές παθήσεις μπορεί να προκαλέσουν κολπική μαρμαρυγή (AF)

Ποιες μη καρδιακές παθήσεις μπορεί να προκαλέσουν κολπική μαρμαρυγή (AF)

Ο επιπολασμός και η επίπτωση της κολπικής μαρμαρυγής (AF) αυξάνεται με την πρόοδο της ηλικίας και την παρουσία στεφανιαίας νόσου.

Η υπέρταση και η στεφανιαία νόσος είναι τα συχνότερα καρδιακά αίτια κολπικής μαρμαρυγής.

Η δομική καρδιακή νόσος είναι ένας παράγοντας κινδύνου που μπορεί να προδιαθέτει νέα άτομα στην κολπική μαρμαρυγή.

H βαλβιδική νόσος (συμπεριλαμβανομένης της ρευματικής καρδιοπάθειας), υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια και συγγενείς καρδιοπάθειες.

Οι παραπάνω παράγοντες θεωρούνται  καρδιακοί παράγοντες κινδύνου.

Υπάρχουν όμως και μη καρδιακές παθήσεις που μπορούν να συμβάλλουν στον αυξημένο κίνδυνο για κολπική μαρμαρυγή. 

Μη καρδιακές παθήσεις (ερεθίσματα) όπως υπερθυρεοειδισμός, λοιμώξεις και φλεγμονώδεις νόσοι, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, και μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ, μπορούν να σχετίζονται με αναστρέψιμα αίτια κολπικής μαρμαρυγής (AF).

Όταν το ερέθισμα απομακρυνθεί και η υποκείμενη καρδιακή αρχιτεκτονική δεν έχει αλλοιωθεί σημαντικά, η κολπική μαρμαρυγή μπορεί να μην παραμείνει.

Μόλις το ερέθισμα απομακρυνθεί, μπορεί να  επανέλθει ο φυσιολογικός ρυθμός της καρδιάς. Παραδείγματα περιλαμβάνουν καρδιακές επεμβάσεις (και σε μικρότερο βαθμό, μη καρδιακά χειρουργεία), έμφραγμα του μυοκαρδίου και πνευμονική εμβολή.

1) Συγκεκριμένα ,οι φλεγμονώδεις παθήσεις, σχετίζονται με την κολπική μαρμαρυγή, όπως έχει αποδειχθεί από την θετική συσχέτιση της C αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP), μια πρωτεΐνη οξείας φάσεως, με την κολπική μαρμαρυγή.

Ομοίως οι λοιμώξεις (για παράδειγμα η πνευμονιοκοκική πνευμονία) έχουν συσχετισθεί με την κολπική μαρμαρυγή.

 

2) Ο υπερθυρεοειδισμός επίσης αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής. Αν και ο ακριβής μηχανισμός είναι ασαφής, μπορεί να περιλαμβάνει αυξημένη ηλεκτρική δραστηριότητα από αυξημένο βήτα αδρενεργικό τόνο. Το ορμονικό αυτό περιβάλλον μπορεί να πυροδοτεί τα καρδιομυοκύτταρα της πνευμονικής φλέβας, πηγή έκτοπων συστολών που οδηγούν σε AF. Να σημειωθεί ότι, ο υποκλινικός υπερθυρεοειδισμός επίσης σχετίζεται με αυξημένη συχνότητα AF.

Με δεδομένες αυτές τις σχέσεις, είναι σημαντικό να αποκλειστεί ο υπερθυρεοειδισμός σε νεοδιαγνωσθέντα άτομα με κολπική μαρμαρυγή, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχουν στοιχεία υποκείμενης καρδιοπάθειας.

 

3) Η χρονία νεφρική ανεπάρκεια επίσης συνδέεται με την κολπική μαρμαρυγή (Α.F.)

 

4)Το αλκοόλ επίσης συνδέεται με την κολπική μαρμαρυγή, με κίνδυνο μέχρι και 60% αυτών με μεγάλη κατανάλωση. Δύο μελέτες βρήκαν αυξημένο επιπολασμό AF σε άντρες με μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ.

Το σύνδρομο της «καρδιοπάθειας των διακοπών» χρησιμοποιείται για να περιγράψει την AF που εμφανίζεται μετά από μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ τα σαββατοκύριακα και τις αργίες. Αντίθετα, η ήπια κατανάλωση αλκοόλ σε μεγάλη χρονική περίοδο δεν συσχετίζεται με AF.

 

Συμπερασματικά σε μια πρωτοεμφανιζόμενη κολπική μαρμαρυγή είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε  την απουσία δομικής καρδιοπάθειας και  να διερευνούμε την πιθανή παρουσία μη καρδιακών παθήσεων . Η αντιμετώπιση των τελευταίων θα αντιστρέψει την αρρυθμία και θα επαναφέρει τον φυσιολογικό ρυθμό .